Horft til himins
Þegar ég varð fertugur tók nærfjölskyldan, þ.e.
bróðirinn, systirin, mágurinn, mamman og pabbinn upp á því að gefa
manni átta tommu stjörnukíki í afmælisgjöf. Manni var því ekki
neinn kostur mögulegur annar en að reyna að gera stjörnufræðina að
áhugamáli sínu. Sem auðvitað hafði blundað þarna undir niðri
einhvers staðar, enda hefði maður aldrei fengið svona afmælisgjöf
frá fólkinu sem þekkir mann. Hann er einhvern veginn svona, kannski
aðeins stærri og kannski aðeins minni en það skiptir ekki öllu máli
þegar engin er viðmiðunin.
Eitthvað gekk þetta samt rólega sakir tímaleysis
og að ekki var alveg ljóst hvort þetta væri nákvæmlega
stjörnukíkirinn sem maður vildi helst eiga. Og þetta var sko í
febrúar 2007.
Það var ekki fyrr en í febrúar 2008 að eitthvað
örlítið gerðist. Heimir MK-kennari fékk þá snilldarhugmynd að
fara á námskeið um stjörnuskoðun og dró minn með sér. Þar fékk
maður að sjá eitt og annað en varð eiginlega ennþá meira ekki viss
um hvort þetta væri kíkirinn sem hentaði best.
En eitthvað skal nú gerast í þessu einhvern tíman.
